Βρίσκεστε εδώ: ΑρχικήBlogMαθητές και ΦίλοιNuccio Ordine «Η χρησιμότητα του άχρηστου»

Nuccio Ordine «Η χρησιμότητα του άχρηστου»

Γράφτηκε από την  Κατηγορία Mαθητές και Φίλοι Τρίτη, 06 Οκτωβρίου 2015 08:27

Σήμερα Τρίτη 6 Οκτωβρίου, στις 18:00, θα συναντηθούμε στο Colombo όπου η φίλη και μαθήτρια μας Τζωρτζίνα θα μας κάνει μια μικρή παρουσίαση του Ιταλού Καθηγητη Nuccio Ordine και στη συνέχεια στις 19:00 θα πάμε στο αμφιθέατρο ΚΕ.ΔΕ.Α του AΠΘ για να παρακολουθήσουμε τη Διάλεξή του με τίτλο “Η χρησιμότητα των άχρηστων γνώσεων”  στην  εκδήλωση που διοργανώνεται από την Κοσμητεία της Φιλοσοφικής Σχολής και το Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Α.Π.Θ. Σας περιμένουμε!!

http://www.auth.gr/news/press/19337

-Nuccio Ordine «Η χρησιμότητα του άχρηστου-Μανιφέστο : με ένα δοκίμιο του Abraham Flexner» ή αλλιώς Ζήτω οι «άχρηστες» γνώσεις!-

από την Τζωρτζίνα K. Κουτρουδίτσου

 


Διαβάζοντας κανείς τον παραπάνω τίτλο, προφανώς, δεν μπορεί να καταλάβει την αντιθετική μέθοδο που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας για να αναδείξει την Αξία των Ανθρωπιστικών Σπουδών που «υπηρετεί» τόσα χρόνια. Ειρωνικό, έτσι; Παρόλα αυτά, και μόνο ο όρος Μανιφέστο, σε μια περίοδο που δεν γράφονται ( ή καλύτερα δεν εμπνέουν πλέον), σε ιντριγκάρει για να πιάσεις στα χέρια σου αυτό το βιβλιαράκι των εκδόσεων Άγρα ,μόλις 264 σελίδων, και να «βυθιστείς» σε ένα έξοχο μεταφρασμένο κείμενο( πρβ. Ανταίος Χρυσοστομίδης) και να μάθεις γιατί οφείλεις τόσα στις Ανθρωπιστικές Επιστήμες.
Ο Nuccio Ordine, γεννημένος το 1958 στο Ντιαμάντε της Ιταλίας, είναι καθηγητής της Ιταλικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλαβρίας. Οι 3 κύριες μελέτες του αφορούν τον Τζορντάνο Μπρούνο και έχουν μεταφραστεί σε 11 γλώσσες. Είναι μέλος του Κέντρου Ιταλικών Αναγεννησιακών Σπουδών του Χάρβαρντ. Διδάσκει σε διάφορα ερευνητικά ινστιτούτα και πανεπιστημιακά ιδρύματα τόσο στις ΗΠΑ (Γέιλ, Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης) όσο και στην Ευρώπη (Σορβόνη, Ινστιτούτο Μαξ Πλάνκ του Βερολίνου, κ.ά). Είναι επίτιμο μέλος του Ινστιτούτου Φιλοσοφίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Έχει τιμηθεί με τον τίτλο του Ταξιάρχη του Φοίνικα της Γαλλικής Ακαδημίας (2014) και με το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής (2012). Τέλος, συνεργάζεται με την εφημερίδα Corriere della Sera.

Utilita
Με αφορμή την έκδοση του παραπάνω βιβλίου θα επισκεφτεί την χώρα μας και θα δώσει διάλεξη με θέμα «Σε τι είναι χρήσιμη μια άχρηστη γνώση» σε μια περίοδο που το μόνο που κυριαρχεί είναι η μανία για την Οικονομία και τις Νέες Τεχνολογίες.
Στο βιβλίο του δεν επιχειρεί να εκφράσει καμία προσωπική γνώμη σχετικά με τις αξίες που έχει προσφέρει η Λογοτεχνία, η Φιλοσοφία, οι Τέχνες και ο Πολιτισμός γενικότερα στην ανθρωπότητα. Αφήνει να μιλήσουν οι ίδιοι οι εκπρόσωποί τους μέσω αποσπασμάτων από διάφορα έργα τους. Επιπλέον, όλα αυτά παρακινούν τον αναγνώστη να ψάξει εκ νέου τα έργα και να εμπλουτίσει τις βιβλιογραφικές του αναζητήσεις και αναγνώσεις.
Μονταίνιος, Θερβάντες, Ίταλο Καλβίνο, Σαίξπηρ, Μπόρχες, Ευγένιος Ιονέσκο και άλλοι περνούν από μπροστά μας και με τον τρόπο τους μας συμβουλεύουν. Ο Orndine επιμένει να τονίζει ότι «η συνάντηση με έναν κλασικό μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή». Και δεν έχει άδικο. Πολλές φορές οι αναγνώσεις λογοτεχνικών έργων έχουν διαμορφώσει αξίες και ιδανικά ικανά να αλλάξουν τις προτεραιότητες ενός ανθρώπου. Πόσα μπορεί να καταλάβει κανείς για έναν πολιτικό από το περιεχόμενο της βιβλιοθήκης του; Επίσης, δεν αναφέρεται μόνο στους συγγραφείς, αλλά και στους καλλιτέχνες. Πόσο μοναδικά μπορεί να αισθανθεί κάποιος πηγαίνοντας σε μια έκθεση ζωγραφικής ή σ’ ένα μουσείο παρατηρώντας το μεγαλείο του παρελθόντος (όχι απαραίτητα του δικού του ή της χώρας του) και την ιδιαιτερότητα της σύγχρονης τέχνης;
Οι νέοι ναοί, όμως, δεν είναι πλέον το Θέατρο, το Μέγαρο Μουσικής ή ένα Μουσείο. Πόσο μάλλον ένα τμήμα Πανεπιστημίου, όπως των Ανθρωπιστικών Σπουδών, που το μόνο που προσφέρει στους αποφοίτους του είναι η Ανεργία. Αυτό που συγκινεί, πλέον, είναι μόνο όσα προσφέρουν Κέρδος. Δυστυχώς όμως «το διαρκές κυνήγι του κέρδους δημιουργεί μια αυτάρεσκη, εγωκεντρική κοινωνία, ανίκανη να σκεφτεί υπέρ του συνόλου και της αλληλεγγύης». Τα αποτελέσματα αυτά είναι εμφανή και στις Δημοκρατίες της Ευρώπης. Λόγου χάρη, περίπου το 60% των νέων στην Ιταλία έχουν ως πρότυπο τον Μπερλουσκόνι. Στην χώρα μας το ναζιστικό μόρφωμα κατέλαβε στις τελευταίες εκλογές την 3η θέση. Πώς αντιδρούμε σε όλα αυτά;
Ο Ordine αναφέρει ότι «η αρχή πρέπει να γίνει στην εκπαίδευση, ώστε το παιδί να μαθαίνει πως οι ανιδιοτελείς πράξεις είναι αυτές που προσδίδουν αξία στη ζωή μας». Μόνο αν «επενδύσουμε στη Μόρφωση & στον Πολιτισμό» θα «ενδυναμώσουμε τη Δημοκρατία και την Ελευθερία, ελπίζοντας σ 'έναν μελλοντικό κόσμο καμωμένο από ανθρώπινα όντα ικανά να ανθίστανται στη διαφθορά & ελεύθερα από τα δεσμά του εγωισμού». Άρα, το κλειδί βρίσκεται στο «άχρηστο» που τελικά θα μας εξανθρωπίσει.
Βέβαια τι είναι το κλειδί χωρίς την κατάλληλο κλειδοκράτορα; Έτσι, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και τον ρόλο του Δασκάλου που είναι ο μόνος ικανός να βοηθήσει ώστε να γίνουν πράξη όλα τα παραπάνω. Το παρακάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο του Ordine μου θύμισε τους δικούς μου «άχρηστους» Δασκάλους που προσπάθησαν και προσπαθούν ακόμη να εμπνεύσουν και γι’ αυτό θα τους είμαι πάντα ευγνώμων ..προσπαθώντας κι εγώ με τη σειρά μου να τους μοιάσω.
«Πράγματι, η διδασκαλία ενέχει πάντα μια μορφή αποπλάνησης. Πρόκειται για μια δραστηριότητα που δεν μπορεί να θεωρηθεί επάγγελμα, αλλά που στην ευγενή του μορφή προϋποθέτει μια ειλικρινή έφεση. Ο αληθινός δάσκαλος είναι ένας λειτουργός.(...)Μια διδασκαλία κακής ποιότητας είναι μια δολοφονία και μεταφορικώς μια αμαρτία.Πράγματι ένα κακό μάθημα, μια ρουτινιάρικη παιδαγωγική(..)είναι καταστροφικό. Η αυθεντική συνάντηση μεταξύ ενός δασκάλου και ενός μαθητή δεν μπορεί παρά να πηγάζει από το πάθος και την αγάπη για την γνώση".

Τζωρτζίνα Κ.Κουτρουδίτσου

Διαβάστηκε 1169 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 07 Οκτωβρίου 2015 17:14
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « A review on Outlander by Diana Gabaldon “Η Χρυσαλίδα” »